Tunezja Kartagina

tunezja-kartagina Fenicjanie osiedlili się na terenie Syrii, na Bliskim Wschodzie, w III tysiącleciu p.n.e., według tradycji przybyli tutaj znad Morza Czerwonego. Ograniczeni przez morze z jednej oraz góry Libanu z drugiej strony, stali się przede wszystkim kupcami i rzemieślnikami, a ich żywiołem zostało morze.

Około 1000 roku n.e. Izraelici pod wodzą Dawida złamali potęgę Filistynów, zagrażających Syrii i umożliwili Fenicjanom ekspansję. Rozpoczęło to okres kolonizacji w całym basenie Morza Śródziemnego.

Pierwszym etapem była wyspa Cypr, potem Półwysep Iberyjski i Północna Afryka. Dzielni żeglarze założyli tutaj miasto Utykę, a w 800 r. p.n.e. Kartaginę, która szybko awansowała do roli centrum tego regionu. Ze wszystkich stron otaczała ją sieć faktorii, ciągnąca się aż do Cieśniny Gibraltarskiej.

Dzięki Kartaginie Fenicjanie zmonopolizowali handel w zachodniej części Morza Śródziemnego i zazdrośnie strzegli bogactw tego obszaru, importując rudy srebra, ołowiu i miedzi z Hiszpanii oraz cyny z Anglii. Przerabiali je w swoich warsztatach na luksusowe, wysoko cenione wyroby.

Początkowo stosunki z Rzymem układały się poprawnie, podpisano korzystne dla obu stron układy handlowe, jednak kiedy Rzym zaczął się zbytnio umacniać, zajmując w 272 r. p.n.e. Tarent, Kartagińczycy postanowili przeciwdziałać. Doprowadziło to do wybuchu szeregu wojen punickich, z których pierwsza rozpoczęła się w 264 r. p.n.e.

Fenicki wódz Hannibal, na czele armii w skład której wchodziły słonie bojowe, opanował Półwysep Apeniński i zagroził samemu miastu Rzym.

Nigdy nie zostało to wybaczone, w 146 r. p.n.e. senat rzymski jednogłośnie zadecydował, że Kartagina musi zostać zniszczona. Miasto zostało obrócone w ruinę, a ziemia, na której stało, przeklęta. Posiadłości Fenicjan w Afryce zmieniono w rzymską prowincję i nawet nazwę Kartaginy wymazano z historii.

W pewnym oddaleniu od dawnego miasta, powstała rzymska kolonia Colonia Iunonia i dopiero Juliusz Cezar przywrócił jej dawną nazwę Carthage. W tym czasie miasto zaczęło ponownie rozkwitać, jako centrum rzymskiej Africa Proconsularia, stało się także silnym ośrodkiem coraz popularniejszego chrześcijaństwa.

W 439 r. podbili ją Wandalowie a w 534 r., uważający się za spadkobierców Rzymian – Bizantyjczycy pod wodzą znakomitego wodza Belizariusza. Dopiero podbój całej północnej Afryki przez Arabów w 697 r. spowodował że miasto straciło swoje znaczenie, opustoszało a chrześcijanie zostali wygnani.

Odkryli je ponownie archeologowie w XIX wieku, odkopując mury miejskie długości 32 km.
Na zwiedzanie starożytnego miasta należy zarezerwować przynajmniej cały dzień. Najlepiej rozpocząć od wzgórza Byrsa, z którego rozciąga się wspaniały widok na miasto i błękitne morze.

W przeszłości pełniło funkcje duchowego sanktuarium ze świątynią kartagińskiego boga Eszmuna o wymiarach 336 x 323 m. Specjalnie pod jej budowę wierzchołek wzgórza został wyrównany.

Mieści się tutaj Narodowe Muzeum Archeologiczne z zabytkami obrazującymi zawiłą historię Kartaginy – marmurowe, pięknie rzeźbione sarkofagi, fenickie maski z masy szklanej i przedmioty codziennego użytku. Na wzgórzu znajduje się także dzielnica Kartagińczyków, w której odtworzono układ domów z IV w. p.n.e.
Zachowały się rzymskie Termy Antoniusza, niegdyś największe w Afryce, także dzisiaj imponujące kolumnadami i sklepionymi salami. Z II w. przetrwały do naszych czasów wille rzymskie z mozaikami na posadzkach.

Najwspanialszą z nich jest Villa des Voliers na planie klasycznych budowli imperium z kwadratowym dziedzińcem pośrodku oraz budynkiem mieszkalnym wokół niego.

W północnej części usytuowana jest wczesnochrześcijańska bazylika św. Cypriana, prawdopodobnie pierwotne miejsce pochówku tego świętego. Ciekawy jest jej siedmionawowy układ.

kartagina-tunezja Oryginalnym zabytkiem, ze względu na swoją krwawą legendę jest Tofet, sanktuarium czczonych w starożytności kartagińskich bóstw Baala i Tanit, jak głoszą przekazy kapłani składali im w ofierze małe dzieci.
Porty Punickie, niegdyś widomy znak potęgi miasta, nie przedstawiają się dzisiaj imponująco. Niegdyś cumowały tutaj statki handlowe z całego znanego świata i groźne okręty wojenne. W ich pobliżu ponad sto lat temu założono Muzeum Oceanograficzne.

Niegdyś mieścił się tutaj także amfiteatr mogący pomieścić 10 tysięcy widzów.
W Muzeum Rzymskim i Wczesnochrześcijańskim eksponowane są zabytki z V-VII wieku oraz pozostałości architektoniczne wczesnochrześcijańskich budowli.

Tunezja - co jeszcze Cię interesuje?


ceny i zakupy
galeria hotele Kuchnia Kultura
Ceny
Tunezja

Galeria
Tunezja
Hotele
Tunezja

Kuchnia
Tunezja

Tunezja
Kultura
mapa pogoda poradnik turysty warto zwiedzić zdrowie
Mapa Tunezja Pogoda
Tunezja
Tunezja
Poradnik
Tunezja
Warto
zobaczyć
Tunezja
Zdrowie


Warto zobaczyć.

Hammamet pogoda Nabeul pogoda Djerba pogoda Tunis pogoda Sousse pogoda

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *