Dżibuti

Oficjalna nazwa: Dżibuti, Republika Dżibuti
Oryginalna nazwa: République de Djibouti, جمهورية جيبوتي
Stolica: Dżibuti
Ludność: 506 221
Powierzchnia: 23 200 km²
Język: francuski, arabski
Waluta: 1 frank dżibutyjski (DF) = 100 centimów
Największe miasta: Dżibuti, Ali Sabieh, Tadżura, Obock, Dikhil, Arta, Holhol, Dorra, Galafi, Loyada, Alaili Dadda


Mapa Dżibuti
Dżibuti mapa

Dżibuti to niewielkie państwo Afrykańskie nad Zatoką Adeńską i cieśniną Bab al-Mandab. Choć oficjalnie jest to republika, uważa się, że Dżibuti nie spełnia standardów wyznaczonych państwom demokratycznym.

Warunki naturalne.
Na ternie tego wyżynno-górskiego kraju znajduje się najgłębsza depresja Afryki, położone sto pięćdziesiąt metrów poniżej poziomu morza jezioro Assal. Dominuje roślinność pustynna i ekosystemy półpustynne.

Państwo ze stałym wsparciem.
Dżibuti jest państwem niesamodzielnym finansowo, wspieranym głównie przez Francję i Arabię Saudyjską. To te dwa państwa najwięcej inwestują i pożyczają Dżibuti, choć wiadomo, że większość środków pomocowych zostaje zdefraudowana. Dla turystów to niewielkie państwo nie ma większego znaczenia, chyba że jako miejsce przybicia lub odbicia od brzegów Afryki, bowiem w Dżibuti znajdują się jedne z najsprawniejszych i najruchliwszych portów, choć obsługują głównie ruch towarowy.

Tereny dzisiejszego Dżibuti od wielu stuleci zamieszkiwane były przez przedstawicieli plemion Afarów i Isów, co uwzględniała także nazwa kolonii francuskiej. Choć zwykle nie dochodziło tu do starć na tle etnicznym, Dżibuti wycierpiało wiele podczas klęski głodu, a jedyna wojna domowa spowodowała stratę kilkudziesięciu procent ludności. Dziś wojsko pochłania kilka procent niewysokiego PKB, podczas gdy większość mieszkańców Dżibuti żyje poniżej granicy ubóstwa, próbując utrzymać się z nierentownych, miniaturowych gospodarstw rolnych dostarczających produktów w ilości niewystarczającej nawet dla utrzymania rodziny. Jedynie w stolicy kraju stopa życiowa jest nieco wyższa, ale także nie dla wszystkich, a głównie dla członków elit partyjnych i gospodarczych, ściśle współpracujących z francuskimi lub arabskimi partnerami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *